Мӱкш омартала лӱшкышӧ олам коден,
Мый тольым мӧҥгышкӧ, канаш ласканак.
Но мом канет, кунам авамже туныктен
Лияш шкеж гай ура чонанак.
Эре возем. Возем, ялемым моктынем.
Уэш-пачаш ик мутымак тӱем.
Но вот авам йӱк шоктыш воктенем:
«Кузе вара кая пашатше, эргым?»
Блокнотым налын, авамлан стихем лудам,
А тудо лач саҥгажым куптыртале:
«Удан лектеш вет, эргым, пеш удан,
Кунам пашам вич парнятла от пале». Читать далее


